Poradnik kreatywnego pisania – dla autorów i nie tylko

Po bandzie, czyli jak napisać potencjalny bestseller - Jakub Winiarski, Jolanta Rawska

Działające i powstające szkoły kreatywnego pisania oraz regularne lub okazjonalne kursy, na których adepci pisarstwa mogą szkolić warsztat, świadczą dobitnie o tym, że literatura także może mieć charakter rzemieślniczy. Mimo że rzemieślnicze podejście do literatury wielu osobom może wydawać się optyką niewłaściwą – do tego grona z pewnością należą ci, którym literatura kojarzy się ze zjawiskiem wyższym, powołaniem, natchnieniem i innymi romantycznymi cechami – to efekty warsztatów i kursów kreatywnego pisania świadczą same za siebie. Wielu popularnych autorów korzysta lub korzystało z tego typu pomocy. Przywołajmy chociażby popularną szwedzką pisarkę Camillę Lackberg, której droga do sławy i statusu jednej z popularniejszych autorek kryminalnych zaczęła się właśnie od przygody z warsztatami kreatywnego pisania. Jej casus, jak i wielu innych, świadczy o tym, że tego typu szkolenia mają sens i po ich ukończeniu faktycznie można zostać wydawanym i czytanym autorem. Co więcej, warsztaty te prowadzą przeważnie praktykujący pisarze, więc wiedza, którą przekazują jest z pierwszej ręki i stanowić może bardzo przydatną wskazówkę dla pisarzy dopiero aspirujących. Uzupełnieniem szkoleń natomiast mogą okazać się podręczniki traktujące o pisaniu. Wielu autorów bardzo chętnie chce się dzielić swoim doświadczeniem pisarskim, stąd na księgarskich i bibliotecznych półkach znajdziemy wiele takich pozycji. Piszą zarówno ci, których dzieła możemy określić jako literatura z wyższej półki, jaki i ci popularni. Każdy chyba zna książkę Stephena Kinga „Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika”.

 

„Po bandzie, czyli jak napisać potencjalny bestseller” Jakuba Winiarskiego i Jolanty Rawskiej jest właśnie propozycją podręcznika uzupełniającego wiedzę wyniesioną z warsztatów kreatywnego pisania. Ale nie tylko. To także doskonałe kompendium wiedzy dla osób, które z warsztatami nie miały nigdy do czynienia, bowiem na około sześciuset stronach autorzy wyczerpująco piszą o najważniejszych zagadnieniach związanych z zawodem pisarza. Zaczynają od pomysłu na bohatera i fabułę, a kończą na takiej kwestii jak umowa z wydawnictwem. Przyszły adept pisarstwa dowie się mi.in. ja wykreować fascynującego bohatera, jak wymyślić i poprowadzić fabułę, czy jak stworzyć dekoracje, w których będzie rozgrywać się akcja jego powieści. Posiłkując się wielorakimi przykładami, autorzy wskazują błędy jakie najczęściej popełniają początkujący pisarze. A przykłady pochodzą oczywiście z literatury: tej popularnej, jak i wysokiej. Fakt, że książka posiada dwóch autorów, sprawia że mamy w niej swoistego rodzaju dwugłos o odmiennym brzmieniu. Fragmenty autorstwa Jakuba Winiarskiego pisane są stylem dość bezpośrednim, ponieważ autor mówi do czytelnika wprost, dając złudzenie intymnej rozmowy. Natomiast fragmenty napisane przez Jolantę Rawską bardziej przypominają język charakterystyczny dla opracowań naukowych. Jednakże jest to język zrozumiały, nie naszpikowany naukową terminologią, więc każdy ma szansę wczytać się bez przeszkód w jej wypowiedź. Dodatkowo teksty czysto teoretyczne inkrustowane są praktycznymi ćwiczeniami pobudzającymi kreatywność, tak przecież ważną w zawodzie pisarza. Oprócz wskazówek czysto warsztatowych, znajdziemy także wielorakie tematy do przemyślenia, dotyczące naszego życia – wszak pisarz, chcąc kreować wiarygodne historie, musi trochę o życiu wiedzieć. Ponadto znajdziemy tu również kwestie odnoszące się do poprawności językowej, charakterystykę utworów epickich, a także sugestie jak pisać z humorem czy dobrze kreować różnego rodzaju sceny, pojawiające się najczęściej na kartach literatury. Ale uwaga: „Po bandzie” jest książką o literackich mechanizmach charakteryzujących głównie literaturę popularną, chociaż – jak zaznaczyłam wyżej – autorzy posługują się również przykładami z literatury wysokiej. Celem tej książki nie jest bowiem nauczenie tworzenia literatury wysokiej – talentu niestety nie można nauczyć, trzeba go posiadać – ale nauczenie pewnych chwytów, które charakteryzują poczytną literaturę. Tak więc każdy, kto pisze z myślą o czytelniku, o tym, aby jego książka była poczytna, i ma choć podstawowe predyspozycje w tym kierunku, to po lekturze książki Winiarskiego i Rawskiej z pewnością będzie lepszym pisarzem.

 

Ale według mnie „Po bandzie” nie jest książką tylko dla aspirujących pisarzy. Charakter wiedzy, która jest w niej zawarta, zainteresuje z pewnością także osoby zainteresowane po prostu literackimi mechanizmami. To także nieodzowne kompendium dla osób na serio zajmujących się literaturą, piszących o niej, czy się nią pasjonujących. To ciekawe, bo z perspektywy warsztatu, spojrzenie na literaturę, które warto poznać. Polecam.